คาถาพระสีวลีของ “หลวงปู่จาม” ท่องแล้วร ว ย มีกินมีใช้

ชีวิตในสังคมนี้เรามักจะพบเจอสิ่งที่วุ่นวายต่าง ซึ่งมนุษย์อย่างเราก็คงจะหลีกหนีไม่พ้นสิ่งเหล่านี้ รวมถึงเงินทองในสมัยนี้ก็หาย ากนักหนา ทำให้หลายคนที่หมดหนทางและสติปัญญา จึงหันไปเลือกเดินในทางที่ผิดกันมากมาย วันนี้เราขอนำ คาถาที่ “หลวงปู่จาม” แนะนำให้บูชาแล้วมีกินมีใช้ มาให้ทุกท่านได้ลองนำไปท่องกัน เพื่อเป็นที่ยึดเหนี่ยวจิตใจ แม้แต่พระเณรที่วัดเจดีย์หลวง ยังพากันมาขอเรียน จ นต้องปิดกุฏิหนี

“…เจริญคาถาพระสีวลี…” เ รื่ อ งปัจจัย ๔ ขณะที่อยู่วัดเจดีย์หลวง เมืองเชียงใหม่ ทุกครั้งทุกคราวไม่ข า ดอะไรสักอัน ยิ่งเ รื่ อ งอาหารบิณฑบาตด้วยแล้ว ไม่เคยลำบากเ ล ยได้มาก ห มู่พระเณรไปบิณฑบาตกลับมาได้ห มู่ละน้อยเดียว จะฉันก็ไม่พออิ่ม ส่วนผู้ข้าฯ บางวันรถล้อถีบตามมาส่ง ศรัทธาที่เขาใส่บาตรเขาจ้างให้ บางวันก็หิ้วพะรุงพะรัง เดินไปทางเส้นไหนก็ได้มาทุกเส้นทุกสายบิณฑบาต จ นพระเณรเขาอิ จ ฉ าหรือบางคนถึ งกั บเดินตามไปก็มี

ยิ่งกว่านั้นมาถามว่า ….ท่านอาจารย์ทำไมร ว ยอาหารแท้ทำอย่างไร ?  “ก็บุญเก่าของเพิ่น” ผู้ข้าฯ ตอบ ได้ยินเขาว่า ท่านอาจารย์เจริญคาถา?  “เจริญคาถาพระสีวลี ”…(หลวงปู่จาม) “ พวกผมก็เจริญเหมือนกันไม่เห็นร่ำร ว ยได้มาอย่างท่านอาจารย์เ ล ยครับ คาถาของท่านอาจารย์ว่าอย่างได๋ ” ?

“ ไม่มีคาถมคาถาอะหยังดอก ก็ไปตามปกตินี้หล่ะไปขอข้าวเขามากิน เขาให้ก็เอา เขาไม่ให้ก็แล้วไป เดินไปข้างหน้าจ นสุดทางแล้วก็กลับมา ไม่ได้ว่าไม่ได้ขอออกปากกับใคร ”…(หลวงปู่จาม)

“ ท่านอาจารย์ต้องมีคาถาเรียกลาภ พวกผมเคยได้ยินพระเณรวัดพระสิงห์ เมืองเชียงใหม่ เล่าลือกันอยู่ว่า ตุ๊ป่าวัดเจดีย์หลวง ตนหนึ่งเจริญคาถาพระสีวลี ก่อนออกบิณฑบาตจึงได้ร่ำร ว ยได้อาหารมาก พวกผมได้ยินมาอ ย่า ง นี้ และยังได้เห็นท่านอาจารย์ แบ่งอาหารให้เณรวัดพระสิงห์อีกด้วย ”

พวกเขาไม่ยอมวันต่อมาก็มาขอเรียนคาถาพระสีวลีอีก…หลายครั้งหลายวัน จ นผู้ข้าฯ ก็ออกจะรำคาญ จึงได้บอกแก้รำคาญพอแล้ว ไป พอคนนี้มาเรียน คนนั้นก็มาเรียน แต่เราก็บอกว่า หากผู้ใดเคยให้ทานทำบุญมาก่อนแต่หลายภพหลายชาติ คาถาบทนี้จึงจะศักดิ์สิทธิ์เป็นผลเป็นมงคล

ทีนี้บางคนเรียนไปก็ได้ผล บางคนเรียนไปเจริญก่อนออกบิณฑบาตกลับมาบาตรเปล่าก็มี ก็มาต่อว่า หาว่าบอกคาถาไม่จบบท ก็เ ล ยวุ่นวายกันอยู่พักใหญ่ ผู้บิณฑบาตร่ำร ว ยก็เชื่อศรัทธา ผู้มาใหม่ก็มาขอเรียนอีก วุ่นกันไม่รู้จบ ในที่สุดเ ล ยให้พระนักเรียนนักศึกษาเขาเขียนใส่กระดาษแปะติดกับแผ่นไม้อัดแล้วแขวนไว้หน้ากุฎิว่า…

“ อิติปิโส ภควา สิมพะลี จ มหาเถโร มหาลาโภ มหาลาภัง มหาเตชา สัพพะลาภา ภะวันตุ เม เอตัง มะมะ ”

ก็แก้รำคาญไปอย่างนั้น มันไม่ใช่แก่นส า รส า ระอะไรหรอก บุพกรรมเคยทำบุญให้ทาน เคยฝากไว้กับพระพุทธศาสนากับโลกสงส า รนี้เองก่อนทั้งนั้นแหละ ของใครของมัน ทำไว้ทำมาแล้วต่างหาก…

ธรรมะประวัติองค์หลวงปู่จาม มหาปุญโญ ผู้มากมีบุญ วัดป่าวิเวกวัฒนาราม (วัดหนองน่อง) บ้านห้วยทราย ต.คำชะอี อ.คำชะอี จ.มุกดาหาร กราบขอบพระคุณและขออนุโมทนาบุญท่านเจ้าของผู้ถ่ายภาพนี้ พร้อมทั้งผู้ที่มีส่วนร่วมในการเผยแผ่ภาพมหามงคลนี้ ทุก ท่าน

<–more–>

ขอบคุณต้นฉบับ : พระอรหันต์ สายหลวงปู่มั่น

<–more–>

ขอบพระคุณแหล่งที่มา : siamstations.com

อ่านเพิ่มเติม
error: Content is protected !!